Spring Detectival 2023
Afgelopen najaar begon één van de leden van team Detectorandus al wat te piepen “Alwin zullen we naar het Spring Detectival gaan?” Ik had al een paar keer geroepen dat ik na drie Engeland avonturen het eigenlijk wel een beetje gezien heb…en wellicht toe ben aan een soortgelijk avontuur in een ander land. Duitsland, België of Frankrijk of zo, dat spreekt mij wel aan.
Dat is lekker dicht bij huis en het scheelt weer een halve dag reistijd ten opzichte van Engeland.
Maar goed na wat gepord te zijn door de heren van het team werd ook ik al snel gemotiveerd en kreeg er flink zin aan.
Dit keer zouden we met zes personen gaan, 5 personen van het team Detectorandus en Randy van het Youtube kanaal Pascaliber.
Nou aan de slag dan maar om het te regelen.
Detectival tickets besteld, de boot en de B&B geregeld.
De B&B hadden we geboekt in Chilton, c.a. 25 minuten rijden van de Rally af, een bijzonder comfortabel huis voor relatief gezien weinig geld.
Dag 1 aankomst:
Vrijdagochtend 31 maart was het zover, de heren stonden om 4:30 uur al bij mijn voordeur, klaar voor vertrek. Dikke bakken met regen onderweg….de moed zakte ons al in de schoenen bij het zien van de weersvoorspellingen voor de komende dagen, in Engeland.
Rond 10:30 uur stonden we in Duinkerk en door de aanwezige storm op zee was er meer dan 1,5 uur vertraging, dat avontuur begint al goed.
Windkracht 7 met windstoten naar windkracht 8.
Ach dat valt toch wel mee dachten we?
Toen de boot begon te varen bemerkten we al dat deze wel meer dan normaal heen en weer schommelde. Er werd door de intercom omgeroepen dat de boot zijwaarts op de wind gedraaid zou worden, en we wat last kunnen ervaren van deze wind.
Al snel werd duidelijk wat ze bedoelden, de boot hing scheef in de golven, kots zakjes werden uitgedeeld en mensen keken wat “bleekjes” voor zich uit lagen of met hun hoofd op de tafel.
Het werd akelig stil op de boot.
Ook ikzelf werd wat witjes in het gezicht en begon te zweten, klomp in de maag…..
Maar gelukkig is het allemaal binnen gebleven.
Uiteindelijk zijn we goed aangekomen in Dover, en eenmaal aan land was het k(l)otsende gevoel al snel verdwenen.
We hadden besloten om eerst naar het Detectival terrein te rijden, omdat het mooi op de route lag, en daarna naar de B&B. Bij Detectival aangekomen werden we al snel gemaand om vooral niet door te rijden omdat de weg naar het evenemententerrein was veranderd in een blubberbad. de ene na de andere auto zat vast in de blubber en moest worden losgetrokken. Blij dat we niet in een tentje zaten!
Vervolgens zijn we doorgereden naar de B&B, deze zag er erg goed uit, fantastisch!
Een heel huis voor ons zelf. 8 slaapplekken, 3 toiletten en 2 badkamers. Dat moet wel lukken!
S’ avonds gegeten bij een pub de “The Rose and Crown”, die lag op c.a. 750 meter afstand van het huis, dus prima te voet te doen. Druk was het er niet, er zaten een paar mensen.
Dag 2 de eerste zoekdag:
Na een goede nachtrust in de B&B vertrokken we rond 8:15 uur richting de maagdelijke velden in Watlington, bewolkt weer maar droog! Daar waren we erg blij mee. De weersvoorspellingen hadden enkele buien voorspeld maar gelukkig bleven die allemaal uit. Ook de nattigheid in de grond was al snel vertrokken. Verbazingwekkend hoe dat gaat daar bij die gronden.
Het startsignaal klinkt, en we hadden besloten met ons groepje te beginnen op veld 3 en daarna door te lopen naar veld 4. De keuze was reuze er waren 14 enorme velden ter beschikking.
Er cirkelden een stuk of 7 grote roofvogels om ons heen, wat een machtig gezicht!
Het bleek de Rode Wauw te zijn, oftewel “Red Kite” in het Engels. Er was daar een broedprogramma opgezet omdat ze met uitsterven werden bedreigd. Deeze prachtige vogels waren niet erg bang voor mensen, en gingen gerust een metertje of tien bij je vandaan in het gras zitten. De hele dag bleven ze in de buurt.
Veld 3 en 4 bestonden uit grasland en dat was perfect om te lopen en te graven. De ene na de andere Romeinse en middeleeuwse munt zag weer daglicht. We hadden allemaal wel wat leuks, wauw wat een top akkers! Vervolgens zijn we doorgelopen naar veld 8 en 14. Daar hadden we aanzienlijk minder signaal maar ook daar werden diverse mooie munten gevonden!
Veld 4 werd door ons omgedoopt tot “button hill”. Dit omdat we enorm veel knopen vonden daar.
Veel knopen waren gemaakt van Tombak (een legering met tin) waardoor deze er als zilver uitzien.
Er kwam ons ter ore dat de reden dat er zoveel knopen lagen was, omdat men er vroeger rabarber verbouwde. Hiervoor gebruikte men vodden om dit te telen (vandaar de grote hoeveelheid oude knopen want die zaten aan de vodden)