East of England rally 1 tm 4 maart 2024
“The haunted house”
Op vrijdag 1 maart moest het gaan gebeuren, voor de 5e keer op pad naar een zoekrally in Engeland. Deze keer niet naar het grote Engeland evenement “Detectival” maar naar een lokale rally, “East of England rally”, een stuk kleiner van opzet.
Met 5 man sterk van Team Detectorandus in de ochtend vertrokken naar Hoek van Holland, om de boot van overdag te kunnen nemen.
Deze boot dobbert ongeveer 7 uur op de Noordzee, bestemming Harwich.
Op de boot de “Brittanica” leek het wel uitgestorven, snel geteld een kleine dertig medepassagiers.
Voor ons was de keuze reuze qua zitplek en ook even liggen/hangen op de aanwezige bankjes behoorde tot de mogelijkheden.
De reis verliep voorspoedig echter de zee was een beetje onrustig, en het was duidelijk te merken dat het voor je maag en evenwichtsorgaan beter was om wat meer achterop het schip te blijven.
Eenmaal aangekomen in Harwich is het toch wel fijn om weer met je voeten op de vaste wal te staan.
Vanaf Harwich was het nog eventjes rijden naar onze B&B bestemming in North Pickenham, Hillside.
Het was wat zoeken waar we zijn moesten, In het donker zie en herken je dingen toch wat lastiger.
Rond 22:30 uur (Engelse tijd) reden we een duister laantje in we hadden de AirBenB dan toch gevonden.
Op het moment dat ik het erf van het huis op liep, de ingang was aan de achterkant van het huis, kreeg ik spontaan een rilling door mijn gehele lichaam, een “unheimisch Gefühl” zeg maar.
Er schoot door mijn gedachten “haunted house”.
Voor mij is dit een geheel vreemde gewaarwording omdat ik normaalgesproken een redelijk nuchter persoon ben die met beide benen op de grond staat.
Deze gedachte heb ik dan ook heel snel weggewuifd en dacht in mijzelf stel je niet aan, en mijn eerste stap naar binnen was gezet…..
Eenmaal binnen stel ik een vraag aan één van mijn maatjes, zonder mijn persoonlijke ervaring gedeeld te hebben, “wat voor gevoel krijg jij als je dit huis ziet?”.
Hierop kreeg ik het antwoord “haunted house”…hmmm dat is op z’n zachts gezegd bijzonder!
Ook een tweede medepiepert ervaarde een soortgelijk gevoel……waarop ik dacht; ik ga die andere twee heren maar niet vragen of zij eenzelfde gevoel hebben bij dit huis…stel je voor dat ze het bevestigen.
Het huis heeft twee bordjes aan de gevel, één met “anno 1860” en één met de naam “Glebe house” wat betekend “het huis van de pastoor” of iets in deze strekking.
Als je binnen bent zie je enorm veel oude elementen, hierdoor krijg je het gevoel dat je ongeveer twee eeuwen teruggaat in de tijd, erg leuk!
Het was een groot huis, maar hokkerig en met diverse hoogte niveaus/opstapjes, waar je in eerste opzicht zou kunnen verdwalen als je het huis niet goed kent.
Het huis had drie verdiepingen, zo waren er onder andere drie badkamers, vijf slaapkamers en drie zitvertrekken.
De avond verliep rustig, we waren moe, en het zal rond middernacht geweest zijn dat we ons terugtrokken in de slaapkamers.
In mijn slaapkamer zaten twee ramen, één recht voor mij en één aan mijn rechterkant.
Eenmaal neergestreken in mijn royale tweepersoonsbed lag ik nog even met mijn ogen open de indrukken van de dag te werken.
Na een seconde of tien verdween de lichtinval compleet in kamer en leek het alsof er met een dimmer alle lichtinval vanuit buiten werd “weggedraaid”…..Het was ineens pikdonker!
Dit duurde een seconde of drie en daarna werd het licht weer “aan gedraaid” naar een niveau zoals je normaalgesproken zou verwachten van lichtinval in de avond/nacht.
Ik dacht ik zal het me we ingebeeld hebben maar op dat moment gebeurde hetzelfde weer, tot een keer of 5 aan toe, telkens met tussenpozen van enkele seconden.
Dus hup uit bed gesprongen want hier moet toch een verklaring voor te vinden zijn!
Maar helaas naar buiten kijkend was de sterrenhemel erg helder en de maan schitterde mij toe.
Niets bijzonders te bemerken.
Ik ben weer in bed gekropen en heb mijn ogen stijf dicht gehouden, onder het motto “see no evil, hear no evil”.
Je hoort wel eens iets over goede geesten en kwade geesten, mocht er inderdaad zoiets bestaan dan had ik niet het gevoel dat het hier om een kwade geest zou gaan, gelukkig maar!
Na een redelijk goede nachtrust ben ik rond 7:00 uur uit bed gegaan want ik had de heren beloofd om ontbijt te gaan maken. Het zou een ontbijtje worden met scrambled eggs en echte Engelse bacon.
18 eieren en twee pak bacon zijn er doorgegaan, smullen geblazen, nou als dat geen energie gaat geven voor de zoekdag!
Op het moment dat we het huis verlieten hoorden we kraaien onheilspellend krassen en zagen we een oude kerk opdoemen, achter een paar oude eiken.
En wat was dat?
Een oude muur….c.a. 30 meter achter onze B&B,…..al heenlopende zagen we dat het een zeer oud kerkhof was, en dat gelijk achter ons huisje, 30 meter van mijn slaapkamerraam af!
De sfeer was gezet!
Op naar de rally.
Na c.a. 20 minuutjes rijden, op z’n Engels uiteraard, kwamen we aan bij het rally kampement in Merton. Het weer was wat druilerig, en al kleiend door de blubber kwamen we aan bij de tent waar we ons konden aanmelden/inschrijven. We kregen daar een warm welkom, de mensen waren enorm vriendelijk. Anders dan op Detectival waren alle akkers op de plattegrond voor beide dagen beschikbaar.
Na het inschrijven was de regen gestopt en kon het zoeken beginnen!
Na een uurtje of twee zoeken kregen we al enig gevoel wat de potentie van de vondsten zou kunnen zijn op deze akker, tot nu toe was er nog door niemand een muntje gevonden.
Maar goed er waren nog legio akkers te gaan, een stuk of 11, dus wie weet!
Struinend over de velden hoorden ik een maatje op een gegeven moment zeggen; Jasper heeft een “half cut penny” gevonden, die moest ik uiteraard even bewonderen. Prachtig! Een halve, geknipte, penny uit de periode 1247-1279!
Rond 15:00 uur kregen we een enorme bak water over ons heen, en ook al zijn we niet van suiker, dit was voldoende voor ons om de zoekdag af te sluiten.
Voor de rest van de crew vielen de vondsten deze dag tegen, er waren maar een paar muntjes gevonden in de groep, van koper, glad gesleten door de tand des tijds, en zeker niet bijzonder.
Na een douchebeurt in de B&B waren we toe aan een stevig hapje eten, en zijn neergestreken in “The red Lion” in Swaffham. Het eten was voortreffelijk, een aanrader!
Achter ons schoof een oubollig Engels stelletje aan een tafel en niet veel later werd daar een kaasfondue opgediend. Wat een verschrikkelijk vieze en doordringende geur is dat zeg, voor ons een reden om niet nog een biertje te pakken en weer rugwaarts te gaan naar de B&B.
Na in de B&B een biertje losgetrokken te hebben vroeg Randy aan mij “heb jij dat gastenboek al bekeken?”
Nee dat had ik niet, hoe zo? Nou zegt hij……er staan nogal wat ervaringen in over “spookverschijningen”….
Spookverschijningen….??? dat meen je toch niet!
Nooit eerder heb ik dat ergens in een gastenboek gelezen, er zijn dus meer mensen die in dit huis een dergelijke ervaring gehad hebben!
Mijn nuchterheid, die ik voorheen had over dergelijke zaken verdween als sneeuw voor de zon.
Rond middernacht werd het weer tijd om mijn bed op te zoeken, hetzelfde ritueel gehanteerd.
In bed, met mijn ogen open even de indrukken van de dag door de gedachten laten gaan, met in mijn achterhoofd dat ik er toch echt zeker van ben dat ik de ervaring van de vorige nacht niet weer zal krijgen.
Echter niets is minder waar, het begon weer, exact hetzelfde als de vorige nacht.
De lichtinval vanuit de ramen viel weg, pikdonker was het!
Dit duurde enkele seconden en dan ging het weer terug naar normaal, dit ook diverse malen achter elkaar.
ik begon te twijfelen aan mijzelf, ik ben toch niet gek! Dit moet te verklaren zijn.
Wederom keek ik door het raam maar het was helder buiten, het maantje was ook gewoon aanwezig.
Buiten geen auto’s of ander verkeer te bekennen, want we zaten aan een doodstil laantje. Ook was er geen straatverlichting of iets dergelijks. De lichtinval van buiten uit was “puur natuur”.
Ik heb mijn ogen dicht gedaan en ben gaan slapen, ook al duurde het wel wat langer voordat ik in slaap viel.
Op zondagochtend werd ik vroeg wakker, en ben ik weer aan de slag gegaan met het maken van scrambled eggs en bacon. Ook hadden we er toastbrood bij want zo hoort dat in Engeland.
Jasper kwam naar de keuken en vroeg of iemand zijn paspoort verlegd had.
Hij was er 100% zeker van dat hij deze veilig op een plankje neergelegd had, toen hij ging slapen.
Echter bij het wakker worden lag deze nu op een geheel andere plek. “Scouts honor” niemand van ons heeft aan zijn paspoort gezeten. Het moet niet gekker worden!!!
De tweede dag van de rally, het zou vandaag droog blijven, dus dat gaf de burger moed.
Al snel vond ik mijn eerste munt, groot van formaat en eventjes had ik de hoop dat het een Romeinse as of iets dergelijk zou kunnen zijn, mede omdat deze flink diep uit de grond kwam.
Echter het bleek een penny te zijn uit c.a. 1770.
Toch leuk, als Engelse souvenir en mijn eerste munt was in ieder geval in de pocket!
Na een paar uurtjes zoeken begon er een Engelse dame op een meter of 25 afstand te juichen en een rondje te dansen alsof ze de staatsloterij gewonnen had……ze bleek een gouden munt gevonden te hebben. In Engeland is het onder zoekers een ongeschreven regel dat als je goud vindt je een vreugde dansje moet maken. Al snel kwamen andere zoekers naar haar toegesneld om de vondst te bewonderen! Wauw een gouden munt vrijwel onder mijn neus gevonden, een geweldig moment om te ervaren en de blijdschap te zien van de medezoeker, hier krijg je wel een adrenaline kik van!
Randy heeft dit moment gefilmd, zie de video van Pascaliber, onderaan deze blog, een aanrader!
Met een flinke dosis energie zijn we na deze plezante happening verder gegaan met het zoeken.
Echter mooie vondsten bleven uit voor onze groep, behalve voor Randy.
Randy liet rond de middag een prachtige Romeinse fibulae, van c.a. 2000 jaar oud, het daglicht zien. Wat een mooi ding is dat zeg, ingelegd met glaspasta.
Hier een referentie naar soortgelijke fibulae:
https://www.antiquitiesonline.co.uk/en-GB/roman-britain/a-roman-bronze-umbonate-disc-brooch-c-2nd-century-a-d-/prod_10336?fbclid=IwAR086-kAIj39Xa1XDPYEkSzhNVg5JniUmJSV_s46YL4iQh7yyGT31U8JKKs
Als afsluiter van de zoekdag moesten we zeker nog even langs de hotdogkraam.
Er kwam ons ter ore dat er broodjes hotdog te krijgen waren van 20 inch, dat is meer dan een halve meter dus! Voor de prijs van 6 pond per stuk hoefde je dat niet te laten..
Het was een hele strijd om deze verorbert te krijgen en een stevige maaltijd in de avond was naderhand niet meer nodig, de buikjes waren vol.
S’ avonds in de B&B vonden er nog wat dubieuze “spookachtige” voorvallen plaats, zo ging bijvoorbeeld de deur naar de woonkamer spontaan open en dicht. Echter dit spook hadden we al snel ontmaskert in de vorm van Randy. Deze avond was het spelavond, Randy liet nog even zijn hoelahoep kunsten zien en we hebben ook nog even “weekend miljonairs” gespeeld.
Dit kan je doen op een mobieltje. Enorm veel schik ervan gehad, maar miljonairs in spé zaten er niet tussen.
Deze nacht heb ik gelijk mijn ogen gesloten toen ik in bed lag, probleem opgelost en geen vreemde waarneming meer gehad gelukkig.
De maandagochtend gingen we weer vroeg uit de veren om terug te keren naar ons geliefde vaderland.
Maar niet voordat we Randy toegezongen hadden, middels een tip kwamen we er achter dat Randy deze dag jarig was. Uiteraard hebben we hem die dag in het zonnetje gezet met een prachtige verjaardag button.
De reis naar de boot “Hollandia” verliep voorspoedig, en het weer was prachtig, een zonnetje en weinig wind. Dit zou een rustige reis worden. Ook aan boord was het erg rustig, er waren nog minder passagiers dan op de heenreis. Op de boot was een hoekje met een mini casino .
In dit mini casino stonden een aantal gokkasten, waar een aantal van ons hun geluk wilden beproeven. Wilfred had op een gegeven moment toch wel een “jackpotje” bijna meer euro’s dan in twee handen passen. Het begin van het eerste miljoen is er.
Op de terugweg zijn we nog even gestopt bij de MAC en rond een uurtje of 22:00 uur Nederlandse tijd waren de meeste van ons weer thuis aangekomen.
We kunnen terugkijken op een prachtig, spannend, en bijzonder avontuur!
Hier de Pascaliber videocompilatie van ons avontuur: